November; de structuur keert langzaam terug

Daar ben ik weer; terug van een paar maandjes weggeweest. Tijdens het typen van mijn laatste blog voor Herôme was ik nog in blijde verwachting en liep mijn zwangerschap tegen het einde. Inmiddels is onze tweede zoon, Luca Liam, al ruim 3 maanden bij ons en kan ik me geen leven zonder hem meer voorstellen.

Ik beviel op donderdag 11 juli, na een hele snelle bevalling. De periode daarna heb ik als in een roes beleefd. Ik herstelde veel sneller en natuurlijker dan na de geboorte van Noah en heb daardoor veel meer kunnen genieten. De roze wolk (of blauwe in dit geval!) was nu dus gelukkig helemaal op mij en ons gezin van toepassing. Wel moet ik bekennen dat grote broer Noah de eerste paar weken duidelijk moest wennen. Het moeten delen van de aandacht van papa en mama, alle visite die van hem vooral wilde weten hoe het met zijn kleine broertje ging en de cadeautjes die aan zijn neus voorbijgingen… Ik denk dat dit voor ieder kind even lastig is, maar gelukkig is dit allemaal goed gekomen en is hij stapelgek op zijn kleine broertje. Hij knuffelt, praat, kust en kietelt het liefste de hele dag met zíjn broer, ook op momenten dat het even minder goed uitkomt. Als Luca ligt te slapen, bijvoorbeeld…

Ook voor mij was het even wennen, trouwens; van één naar twee kindjes. Luca deed het vanaf de eerste dag ontzettend goed en daarom mogen we als ouders absoluut niet klagen. Het is alleen wel even anders om één kind aan te kleden, eten te geven en mee te nemen, dan nu met twee kinderen die onze aandacht vragen.

Inmiddels heb ik helemaal mijn draai gevonden en komt de structuur en het ritme stukje bij beetje terug. Zo was Noah de eerste paar weken na Luca’s geboorte, midden in de zomervakantie, nog continu thuis. Vanaf eind augustus is hij naar de basisschool gegaan. Dit zorgde voor wat meer rust in huis en wat dat betreft was het een geweldige timing. Bovendien vindt Noah het superleuk op school en zo heb ik dus alle tijd voor de kleinste. Over tijd gesproken… Tijd voor mezelf, dat is soms nog even zoeken.

Natuurlijk plan ik leuke avondjes om samen met mijn vriend even een hapje te eten of naar de bioscoop te gaan, maar bij iedere beweging buiten de deur zonder kinderen moeten we nu twee keer nadenken. Wanneer is het tijd voor Luca’s fles? Zijn we wel op tijd terug, zodat Noah vroeg genoeg in bed ligt? Vertrouwen we een oppas beide kids toe? Zo loop ik zelfs tegen het praktische probleem aan dat ik al weken naar de kapper wil om me te laten kleuren en knippen – dat mag ook wel na ruim vier maanden – maar is het vinden van een oppas overdag een opgave. De meeste oppasmeisjes zitten dan gewoon op school. Maar meer nog vind ik het lastig om een middag puur voor mezelf in te plannen. Ik ben weer druk aan het werk, waardoor oma en opa’s veel oppassen en daarom geef ik aan andere dingen prioriteit.
Hetzelfde geldt voor de verzorging voor mijn handen en nagels; ook daar wil ik meer aandacht aan besteden, want het schiet er bij in met een baby en een jongetje van vier in huis!

Vooral nu het herfst is, de verwarming aan gaat en droge handen en nagelriemen opspelen. Mijn ‘redding’ is de Herôme Cuticle Night Repair. Ik breng hem snel aan voor het slapengaan en hiermee voorkom ik velletjes en wondjes. Heel fijn, want ik heb wel genoeg om voor te zorgen met de drukte in huis.

Geef een reactie